Maryja - nasza najskuteczniejsza ochrona!
Bóg Ojciec Sędzia Sprawiedliwy, Pan Jezus Miłosierny, Matka Boża Królowa Polski Bóg Ojciec Sędzia Sprawiedliwy, Pan Jezus Miłosierny, Matka Boża Królowa Polski

...nie moja, lecz Twoja Wola niech się Stanie! [Łk 22,42]


Msza Święta z Modlitwą o Uzdrowienie i Uwolnienie (777943687)

Rozpoczęcie: 28 października 2020 o 18:00.

Dla chorych Dla sióstr zakonnych Dla młodzieży Dla wszystkich Dla kobiet Dla kobiet w Stanie Błogosławionym Dla mężczyzn Dla narzeczonych Dla małżeństw Dla dzieci Dla kapłanów Dla prezbiterów i diakonów Dla przedsiębiorców Dla aktywnych zawodowo Dla artystów Dla uzależnionych


Opis wydarzenia


Msze Święte z Nabożeństwem o Uzdrowienie i Uwolnienie w Jasielskiej Farze są jedną z proponowanych form Duszpasterskich, które Mają na celu przede wszystkim pogłębienie Wiary w Żywą Obecność Jezusa Chrystusa.

Taki sposób Spotkania z Żywym Bogiem różni się od innych Mszy Świętych tylko i wyłącznie czasem, który poświęcamy Słuchaniu Słowa Bożego, śpiewami Uwielbienia, wspólną Modlitwą za siebie, Adorowaniem Jezusa Eucharystycznego.
Mszom Świętym przewodniczy Ksiądz Krzysztof Kołodziejczyk. Nie jest egzorcystą. Do tej posługi, pobłogosławił go w 2014 roku J.E.Ksiądz Biskup Jan Wątroba.  
Podczas Mszy Świętej dużo uwagi poświęcamy Słowu, Które zawsze Wskazuje nam kierunek Modlitwy i Przebieg spotkania. Po Komunii Świętej przeznaczamy większą ilość czasu na Uwielbienie Jezusa, Który Przyszedł do naszych Serc, aby je Wypełnić Swoją Miłością i Przemienić Mocą Swojej Łaski. Stąd Warunkiem koniecznym do przeżycia we właściwy sposób tego Spotkania jest Trwanie w Łasce Uświęcającej.
Starajmy się przyjść już na to Nabożeństwo przygotowani, choć ze Spowiedzi można skorzystać podczas Mszy Świetej.
Ale wówczas „tracimy” to, co przekazywane jest w Słowie Bożym.
Po zakończonej Mszy Świętej rozpoczyna się Nabożeństwo. Skupiamy uwagę na Żywym Jezusie wystawionym w głównym Ołtarzu w Monstrancji, na specjalnie przygotowanym tronie, tak aby każdy mógł na Niego patrzyć.
Prócz Modlitw Uwielbienia i tych o Uwolnienie i Uzdrowienie często między wszystkimi zgromadzonymi Kapłan niesie Jezusa w Monstrancji tak, aby każdy choć chwilę spotkał się z Nim osobiście. Zdarza się, że wtedy niektóre osoby doświadczają tzw. spoczynku, czyli upadają na ziemię w sposób wyglądający jak omdlenie. Jednakże nie ma to nic wspólnego z modleniem. 
Po powrocie Kapłana do Ołtarza i Schowaniu Pana Jezusa, ma miejsce Błogosławieństwo Dewocjonaliów, Które Przynoszą uczestnicy.
Pod chórem na bocznym Ołtarzu każdy może zaczerpnąć Egzorcyzmowane Sakramentalia: wodę, olej, oraz sól.
Są Wielką Pomocą w Duchowych zmaganiach ze złem, oraz przynoszą zdrowie tym, którzy z Wiarą z Nich Korzystają. To Sakramentalia znane od wieków w Kościele Katolickim i nie są bynajmniej żadnymi „cudownymi” eliksirami. To Znaki Zaczerpnięte z Biblii.
Spotkanie kończy wspólne wołanie o Dary Ducha Świętego połączone często z nakładaniem rąk na głowę wszystkich uczestników.
Wszyscy Kapłani Modlą się wtedy przez chwilę wstawienniczo nad podchodzącymi.
To gest zaczerpnięty z Ewangelii, choćby według Świętego Łukasza, Który Opisuje, że wokół domu Szymona Piotra przyszło wielu chorych i dręczonych przez diabła, a Jezus Kładł Ręce na nich wszystkich i Uzdrawiał ich, a złe duchy uciekały z krzykiem.
 Przez konsekrowane ręce Kapłana, Sam Jezus Błogosławi i Dotyka Swoje dzieci.
Każdy, kto chciałby złożyć ustnie czy pisemnie Świadectwo Łask doznanych w czasie tych Nabożeństw, proszony jest o kontakt z Księdzem Krzysztofem przed Mszą Świętą w Zakrystii.
(Gdyby ktoś chciał porozmawiać indywidualnie z Księdzem Krzysztofem, umówić się na Spowiedź, może to uczynić TYLKO INDYWIDUALNIE W ZAKRYSTII po zakończonej Mszy Świętej lub w inny dzień). 
Nabożeństwo nie jest sztucznym rozwlekaniem, ani przesadzaniem w ilości Modlitw. Jest natomiast Daniem czasu Temu, Który nam Go Dał. Jest celebrowaniem obecności Jezusa. Jest syceniem się Jego miłością. Jest Uważnym Wsłuchiwaniem się w Jego Słowo. Bez pośpiechu. To Nabożeństwo dla tych, którzy „chcą” a nie „muszą” Spotkać się z Bogiem.
Zapraszamy do udziału tych, którzy świadomie i dobrowolnie chcą zaprosić Jezusa do swego życia i Porządkować je razem z Nim.
Zapraszamy tak, jak to robił Jezus:

,,Jeśli chcesz… pójdź za Mną”

 

Plan wydarzenia


18:00 – Modlitwa Rzymska i odczytanie kartek z intencjami, które można składać w skarbonie z prośbami do Matki Bożej Nieustającej Pomocy (Ołtarz boczny po lewej stronie) oraz Modlitwa do Ducha Świętego.

 Prosimy też, aby Maryja i Jezus pomogli nam słuchać Słowa w czasie Eucharystii, tak żeby żaden zły duch nie wykradał Go nam i nie przeszkadzał w Jego Słuchaniu. Czynimy tak za radą Księdza Michała Olszewskiego, znanego w przestrzeni publicznej Kapłana Sercanina, kiedyś Egzorcystę.

22:00 - Zakończenie Nabożeństwa

Kolegiacka parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny



Najstarsza wzmianka o parafii w Jaśle pochodzi z przed roku 1325 r.
  Prawdopodobnie istniał tu drewniany kościół, który poprzedzał obecną świątynię. Jak podaje kronika J. Długosza kościół murowany został zbudowany w 1446 r. Inny czas budowy podaje XIX- wieczny badacz zabytków W. Łuszczkiewicz, który odczytał umieszczoną na sklepieniu datę 1479 r. Obecnie przyjmuje się, iż w roku 1479 mogła nastąpić budowa kościoła po zniszczeniach spowodowanych przez najazd Węgrów w 1474 r. Z tego czasu mogło pochodzić zachowane do ostatniej wojny sklepienie prezbiterium. Do wzniesienia przyczyniło się ówczesne mieszczaństwo i okoliczna szlachta, których herby widniały na żebrach sklepienia. Umieszczony wśród herbów orła królewskiego może świadczyć, iż król wsparł jego budowę. Fundacja kościoła jest związana przede wszystkim z osobami Mikołaja i Stanisława Cielątków. Zachował się opis kościoła z 1596 r. Pochodzący przeprowadzonej wówczas wizytacji biskupiej.   

Kościół nosił wezwanie Wniebowstąpienia N. M. P. i Wszystkich Świętych.

Miała sklepione prezbiterium. Korpus przykryty był stropem drewnianym. Już wówczas istniała boczna kaplica murowana nakryta również stropem drewnianym. We wnętrzu kościoła było pięć ołtarzy, szósty ustawiony był w kaplicy. W 1611 r. dobudowano do kościoła nową kaplicę murowaną z cegieł. Nosiła ona wezwanie Świętej Anny.

    W 1743 r. kościół był remontowany przez grupę rzemieślników węgierskich. Zapewne wykonano wtedy sklepienie beczkowe nawy głównej, oparte na filarach wewnętrznych, które przetrwało do ostatniej wojny do 1784 r. Zlikwidowano cmentarz przykościelny. Inwentarz kościoła z 1792 r. wymienia obok kaplicy Świętej Anny również kaplicę Najświętszej Maryi Panny.

Jak wyglądał kościół na początku XIX wieku informuje obraz J. Bieszczada pokazujący pożar miasta w 1826 r.

Jego bryła niewiele różni się od dzisiejszej. Mury kościoła były w tamtym czasie otynkowane. Nie przetrwała do dziś sygnaturka wieńcząca kalenicę dachu. W 1883 r. kościół poddano restauracji. Zasklepiono wówczas boczną kaplicę i zakrystię, wykonano nowy dach kryty blachą, odnowiono elewację frontową. W 1909 r. odbito tynki na elewacjach prezbiterium, odsłaniając pierwotną kamienną strukturę murów. Zauważono wówczas wartość historyczną kościoła i je wyeksponowano jesieni 1944 r. kościół został podpalony, przez odział kpt. Kindermanna, mający za zadanie zniszczenie miasta. Do czasu odbudowy świątyni parafianie korzystali z kaplicy cmentarnej. W pierwszych dwóch latach powojennych ludność była zajęta odbudową własnych domów i obiektów administracyjnych.

Dopiero w latach 1946-56 przeprowadzono remont kościoła farnego

Informacje szczegółowe

Mapa

Kolegiacka parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny


Najstarsza świątynia Fara o kamiennych murach jest głównym ośrodkiem religijnym od 6 wieków.

Parafia pełniła nie tylko funkcje duszpasterskie, ale również społeczne. Swoim indywidualnym wyrazem architektonicznym ożywia krajobraz Jasła czyniąc go ciekawszym i piękniejszym.

Kościół parafialny był jednym z ważniejszych elementów miasta średniowiecznego. Tak jak w innych miastach zakładanych na prawie magdeburskim, Fara umieszczona została w narożu rynku. Kompozycyjnie została związana z przestrzeni placu rynkowego. Jej wysoka bryła dominowała nad dawną zabudową Jasła. Mimo podwyższenia gabarytów tej zabudowy, kościół jest nadal ważnym elementem w sylwetce Starego Miasta. Z jednej strony przylegał on do rynku, z drugiej strony graniczył on z systemem obrończym średniowiecznego miasta. Stał na jego obwodzie, na skraju skarpy, stanowiąc mocny punkt strategiczny. Odgrywał ważną rolę w życiu miasta, oraz w razie potrzeby spełniał funkcje obronną. Czynniki te miały wpływ na kształtowanie się świadomości mieszczan. Był to znak siły społeczności miejskiej, której staraniem powstał murowany kościół pośród drewnianej zabudowy mieszczańskiej.

Obronny walor świątyni, jej trwałość, pokazywały gdzie szukać wsparcia w momentach zagrożenia dla katolickiej społeczności miasta Jasła. Obok funkcji sakralnych Kościół pełnił także funkcje administracyjne. Obsługiwał bardzo rozległa parafie, do której obok miasta należało kilka okolicznych wsi. Był również siedziba dekanatu. Kościół Farny już na początku XIX w. określony został jako skarb narodowy warty szczególnej opieki. Opisy miasta w najstarszych przewodnikach turystycznych i encyklopediach oraz czasopismach krajoznawczych, wymieniają Kościół jako najbardziej wartościowy obiekt, godny uwagi podróżników zainteresowanych przeszłością miasta. Począwszy od lat 70-tych XIX w. stał się przedmiotem zainteresowań historyków sztuki. Zauważono wówczas jego wyjątkową wartość zabytkową. W związku z tym renowacja świątyni XX w. została powierzona znanym i doświadczonym architektom krakowskim. W 1925 r. jako jedyny obiekt w Jaśle został wpisany do rejestru zabytków. W związku tym otrzymał prawną ochronę. Po tragedii zniszczenia miasta w 1944 r., mieszkańcy chcąc ratować zabytkową świątynie, zwrócili się o opinie i wskazania w sprawie jej odbudowy do prof. Adolfa Szyszko- Bohusza z Krakowa, znawcę architektury średniowiecznej.

Informacje szczegółowe

  • Telefon: 575 188 669
  • E-mail: farakancelaria@gmail.com

Wyświetleń: 2