Bóg Ojciec Sędzia Sprawiedliwy, Pan Jezus Miłosierny, Matka Boża Królowa Polski Bóg Ojciec Sędzia Sprawiedliwy, Pan Jezus Miłosierny, Matka Boża Królowa Polski

...nie moja, lecz Twoja Wola niech Się Stanie! [Łk 22,42]


Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – dzień Odpustu (778057576)

Opis wydarzenia


Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny


Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest Dogmatem Wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. Bullą Ineffabilis Deus Papież Pius IX w Bazylice Świętego Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Papież pisał tak:

Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego Poczęcia – mocą szczególnej Łaski i przywileju Wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – Została Zachowana Nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, Jest Prawdą przez Boga Objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w Nią wytrwale i bez wahania wierzyć.

Tym samym kto by tej Prawdzie zaprzeczał, sam wyłączyłby się ze społeczności Kościoła, stałby się odstępcą i winnym herezji.

Maryja od momentu swojego Poczęcia Została Zachowana nie tylko od wszelkiego grzechu, którego mogłaby się dopuścić, ale również od dziedziczonego przez nas wszystkich grzechu pierworodnego. Stało się tak, chociaż jeszcze nie była wtedy Matką Boga. Bóg jednak, ze względu na przyszłe Zbawcze wydarzenie Zwiastowania, Uchronił Maryję przed grzesznością. Maryja była więc Poczęta w Łasce Uświęcającej, Wolna od wszelkich konsekwencji wynikających z grzechu pierworodnego (np. śmierci – stąd w Kościele obchodzimy Uroczystość Jej Wniebowzięcia, a nie śmierci). Przywilej ten nie miał tylko charakteru negatywnego – braku grzechu pierworodnego; posiadał również charakter pozytywny, który wyrażał się Pełnią Łaski w życiu Maryi.

Historia Dogmatu o Niepokalanym Poczęciu jest bardzo długa. Już od pierwszych wieków chrześcijaństwa liczni teologowie i pisarze wskazywali na szczególną rolę i szczególne wybranie Maryi spośród wszystkich ludzi. Ojcowie Kościoła nieraz nazywali Ją Czystą, Bez Skazy, Niewinną. W VII wieku w Kościele greckim, a w VIII w. w Kościele łacińskim ustanowiono Święto Poczęcia Maryi. Późniejsi teologowie, szczególnie Święty Bernard i Święty Tomasz z Akwinu zakwestionowali Wiarę w Niepokalane Poczęcie Maryi, ponieważ – według nich – przeczyłoby to dwóm innym Dogmatom: powszechności grzechu pierworodnego oraz konieczności powszechnego odkupienia wszystkich ludzi, a więc także i Maryi. Ten problem rozwikłał w XIII w. Jan Duns Szkot, który wskazał, że Uchronienie Bożej Rodzicielki od grzechu pierworodnego dokonało się już Mocą Odkupieńczego Zwycięstwa Chrystusa. W 1477 papież Sykstus IV ustanowił w Rzymie Święto Poczęcia Niepokalanej, które od czasów Piusa V (+ 1572 r.) zaczęto obchodzić w całym Kościele.
W czasie objawień w Lourdes w 1858 r. Maryja Potwierdziła ogłoszony zaledwie cztery lata wcześniej Dogmat. Bernadecie Soubirous Przedstawiła się mówiąc:

„Jestem Niepokalane Poczęcie”.

Kościół na Wschodzie nigdy prawdy o Niepokalanym Poczęciu Maryi nie ogłaszał, gdyż była ona tam powszechnie Wyznawana i praktycznie nie miała przeciwników.
Warto zwrócić uwagę, że teologia rozróżnia Niepokalane Poczęcie i Dziewicze Poczęcie. Niepokalane Poczęcie dotyczy Ustrzeżenia Maryi od chwili Jej Poczęcia od grzechu pierworodnego (przywilej, Cud w porządku moralnym). Dziewicze Poczęcie polega natomiast na tym, że Maryja Poczęła w sposób dziewiczy „za sprawą Ducha Świętego” Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa (przywilej, Cud w porządku natury).

Plan wydarzenia


 „O Panno Błogosławiona, więcej niż Błogosławiona – powtarzamy za Świętym Anzelmem – dzięki Twojemu Błogosławieństwu każde stworzenie jest Błogosławione i Błogosławi swojego Stwórcę”
Jan Paweł II

8 grudnia obchodzimy Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Uroczystość ta jest Dniem Odpustu w Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Skępskiej Matki Bożej Brzemiennej – Królowej Mazowsza i Kujaw.

Nauka o Odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. W Sakramencie Pojednania grzesznik otrzymuje Przebaczenie wyznanych grzechów, za które szczerze żałuje. Dzięki temu może on osiągnąć Wieczne Zbawienie. Uzyskane Przebaczenie nie uwalnia jednak od kar doczesnych (czasowych), które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Uwolnieniu od tych kar służy właśnie obfity skarbiec Odpustów Kościoła.

Odpust jest to Darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy.

Rozróżnia się Odpusty Cząstkowe i Zupełne (zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary doczesnej). Odpusty te może zyskiwać każdy Ochrzczony po spełnieniu odpowiednich warunków dla siebie lub ofiarowywać je za zmarłych.

Warunki uzyskania Odpustu Zupełnego:

  • Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji – zyskuje się Odpust Cząstkowy)
  • Stan Łaski Uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub Spowiedź Sakramentalna
  • Przyjęcie Komunii Świętej
  • Odmówienie Modlitwy (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mario”) w Intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o Modlitwę w Intencji samego Papieża, choć i ta Modlitwa jest bardzo cenna; Modlitwa związana z Odpustem ma być skierowana w Intencji tych spraw, za które Modli się każdego dnia Papież. Intencje te są często ogłaszane, między innymi na naszych stronach z kalendarzem na dany miesiąc)
  • Wykonanie czynności związanej z Odpustem

Ewentualna Spowiedź, Komunia Święta i Modlitwa w Intencjach Ojca Świętego mogą być wypełnione w ciągu kilku dni przed lub po wypełnieniu czynności, z którą związany jest Odpust; między tymi elementami musi jednak istnieć związek.

Po jednej Spowiedzi można uzyskać wiele Odpustów Zupełnych, natomiast po jednej Komunii Świętej i jednej Modlitwie w Intencjach Papieża – tylko jeden Odpust Zupełny.

Kościół zachęca do ofiarowania Odpustów za zmarłych (niekoniecznie muszą być to osoby nam znane, nie musimy wymieniać konkretnego imienia – wystarczy ofiarować Odpust w Intencji osoby zmarłej, która tego Odpustu potrzebuje).
Odpustów (zarówno Cząstkowych, jak i Zupełnych) nie można ofiarowywać za innych żywych.

Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Skępskiej Matki Bożej Brzemiennej – Królowej Mazowsza i Kujaw



Historia
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Skępskiej
i Klasztoru Ojców Bernardynów w Skępem

Fundacja Klasztoru i Kościoła Ojców Bernardynów w Skępem była związana z Objawieniami Matki Bożej w 1495 roku. Były to prywatne Objawienia Matki Bożej, przy drodze prowadzącej ze Skępego do Lipna. Najstarsze źródła historyczne podają relacje pasterzy z okolicy Skępego o widzeniu kilkakrotnym niezwykłego światła nad przydrożnym dużym kamieniem. Niektórzy z nich twierdzili, że dostąpili widzenia Matki Bożej w Otoczeniu Chórów Anielskich. Pewien ubogi człowiek oświadczył po latach, że widział Najświętszą Maryję Pannę, która powiedziała mu, że miejsce to jest miłe Bogu i Jej. Od tej pory szczególnym Kultem i czcią otoczono kamień, na którym miały być widoczne Jej stopy.

W latach 1495-1496 w Ziemi Dobrzyńskiej panowała zaraza. Wieść o Objawieniu szybko się rozeszła i do tego miejsca przywożono ludzi chorych z nadzieją uzdrowienia. Sława licznych uzdrowień rozchodziła się szeroko. Tłumy pielgrzymów przybywały tu prosząc też o posługę duszpasterską. W związku z tym przy kamieniu postawiono Drewniany Krzyż z Wizerunkiem Pana Jezusa Ukrzyżowanego. W podziękowaniu za otrzymane Łaski uzdrowieni zawieszali na Krzyżu dziękczynne Wota. Wśród przybywających pielgrzymów w 1495 roku znalazł się niejaki Jan z Pobiedziska koło Gniezna, który publicznie oświadczył, że miał widzenie Matki Bożej i otrzymał polecenie, aby właściciele Skępego wybudowali Kaplicę na miejscu Objawień. Byli nimi Mikołaj Kościelecki, kasztelan kruszwicki i jego żona Katarzyna z Szamotuł. Przekonani o prawdziwości tego Objawienia wybudowali za miastem, w dzisiejszym Wymyślinie, drewnianą Kaplicę pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Kaplica ta była nawiedzana przez okoliczną ludność, szczególnie po 1496 roku, w którym córka wspomnianego Mikołaja Katarzyna umieściła w niej z wdzięczności za Uzdrowienie chorych nóg, gotycką Figurkę Matki Bożej nabytą w Poznaniu.

Cudowna Figura Matki Bożej Skępskiej, wykonana z drewna, przedstawia młodocianą dziewczynkę, lekko pochyloną w prawą stronę, ze złożonymi na piersiach rękami do Modlitwy. Po przywiezieniu z Poznania do Skępego, Figura zasłynęła Łaskami i skupiła na sobie kult Maryjny, który trwa do dnia dzisiejszego pod nazwą Czci lub Nabożeństwa do Matki Boskiej Skępskiej – Pani Mazowsza i Kujaw.

Jednym z przejawów Kultu Matki Bożej Skępskiej było organizowanie pielgrzymek Pokutno – Błagalnych do Jej gotyckiej Figury słynącej Łaskami w Kościele Skępskim. Pierwszym nikłym przejawem ruchu pielgrzymkowego w Skępem była obecność stu ludzi w momencie stawiania Wizerunku Chrystusa Ukrzyżowanego w miejscu Objawień Matki Bożej w 1495 roku. Źródła do dziejów Klasztoru w Skępem umieszczone w Archiwum Prowincji Ojców Bernardynów w Krakowie, jak również dotyczące dziejów Prowincji Bernardyńskiej w Polsce, do której Klasztor ten należał, nie wspominają o ruchu pielgrzymkowym w XVI wieku, poza wyjątkiem Poświęcenia Kościoła w 1511 roku. Konkretną wiadomość o zorganizowanej pielgrzymce mamy dopiero w roku 1608, gdy na Kujawach panowała zaraza. Mieszkańcy Włocławka zorganizowali wtedy pielgrzymkę celem uproszenia ustania epidemii. Kolejną pielgrzymkę mieszkańcy Włocławka zorganizowali w czerwcu 1639 roku i od tej pory pielgrzymują do Skępego, zawsze w zbiorowej pielgrzymce, którą organizują corocznie na Odpust Narodzenia Matki Bożej (8 września).

Kult Matki Bożej jest ciągle żywy i w dalszym ciągu charakteryzuje się obecnością licznych grup pielgrzymkowych w czasie Odpustów organizowanych przez stróżów tego miejsca Ojców Bernardynów.

Modlitwa osób chorych o Łaskę zdrowia


Matko Boża Skępska, Której Cudowna Figura stanowi Wotum za Łaskę odzyskania zdrowia, a zarazem nadzieję i materialny dowód dla wszystkich chorych, którzy w tym miejscu proszą o Twoje Wstawiennictwo przed Synem. Przyczyń się Swymi Modlitwami za mną, i jeżeli taka jest Wola Boża, Dopomóż mi odzyskać utracone zdrowie. Pragnę tej Łaski z całego serca i głęboko wierzę, Cudowna Lekarko ludzkich dusz i ciał, że nie Opuścisz mnie w tak ciężkim doświadczeniu. Ty Rozumiesz moje cierpienia i ufne wołanie; Znasz moje plany i Wiesz, jak wiele jeszcze chcę uczynić. Nie pozwól mi załamać się w chorobie, ale naucz cierpliwego znoszenia przeciwności. W Twe Matczyne Dłonie składam moje życie, a Krzyż swojego cierpienia ofiarowuję Twojemu Synowi jako wynagrodzenie za popełnione grzechy i proszę, Miej mnie w Swojej opiece. Amen.+++


Informacje szczegółowe

  • Adres: Skępe, ul. Klasztorna 5, 87-630, woj. kujawsko-pomorskie
  • Telefon: 733 414 269, 54 287 70 35
  • E-mail: bernardyni.skepe@gmail.com
  • WWW: http://bernardyniskepe.com

Mapa

Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Skępskiej Matki Bożej Brzemiennej – Królowej Mazowsza i Kujaw


Historia
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Skępskiej
i Klasztoru Ojców Bernardynów w Skępem

Fundacja Klasztoru i Kościoła Ojców Bernardynów w Skępem była związana z Objawieniami Matki Bożej w 1495 roku. Były to prywatne Objawienia Matki Bożej, przy drodze prowadzącej ze Skępego do Lipna. Najstarsze źródła historyczne podają relacje pasterzy z okolicy Skępego o widzeniu kilkakrotnym niezwykłego światła nad przydrożnym dużym kamieniem. Niektórzy z nich twierdzili, że dostąpili widzenia Matki Bożej w otoczeniu chórów anielskich. Pewien ubogi człowiek oświadczył po latach, że widział Najświętszą Maryję Pannę, która powiedziała mu, że miejsce to jest miłe Bogu i Jej. Od tej pory szczególnym kultem i czcią otoczono kamień, na którym miały być widoczne Jej stopy.

W latach 1495-1496 w Ziemi Dobrzyńskiej panowała zaraza. Wieść o Objawieniu szybko się rozeszła i do tego miejsca przywożono ludzi chorych z nadzieją uzdrowienia. Sława licznych uzdrowień rozchodziła się szeroko. Tłumy pielgrzymów przybywały tu prosząc też o posługę duszpasterską. W związku z tym przy kamieniu postawiono drewniany Krzyż z Wizerunkiem Pana Jezusa Ukrzyżowanego. W podziękowaniu za otrzymane Łaski uzdrowieni zawieszali na Krzyżu dziękczynne Wota. Wśród przybywających pielgrzymów w 1495 roku znalazł się niejaki Jan z Pobiedziska koło Gniezna, który publicznie oświadczył, że miał widzenie Matki Bożej i otrzymał polecenie, aby właściciele Skępego wybudowali Kaplicę na miejscu Objawień. Byli nimi Mikołaj Kościelecki, kasztelan kruszwicki i jego żona Katarzyna z Szamotuł. Przekonani o prawdziwości tego Objawienia wybudowali za miastem, w dzisiejszym Wymyślinie, drewnianą Kaplicę pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Kaplica ta była nawiedzana przez okoliczną ludność, szczególnie po 1496 roku, w którym córka wspomnianego Mikołaja Katarzyna umieściła w niej z wdzięczności za Uzdrowienie chorych nóg, gotycką Figurkę Matki Bożej nabytą w Poznaniu.

Cudowna Figura Matki Bożej Skępskiej, wykonana z drewna, przedstawia młodocianą dziewczynkę, lekko pochyloną w prawą stronę, ze złożonymi na piersiach rękami do Modlitwy. Po przywiezieniu z Poznania do Skępego, Figura zasłynęła Łaskami i skupiła na sobie kult Maryjny, który trwa do dnia dzisiejszego pod nazwą Czci lub Nabożeństwa do Matki Boskiej Skępskiej – Pani Mazowsza i Kujaw.

Jednym z przejawów kultu Matki Bożej Skępskiej było organizowanie pielgrzymek Pokutno – Błagalnych do Jej gotyckiej Figury słynącej Łaskami w Kościele Skępskim. Pierwszym nikłym przejawem ruchu pielgrzymkowego w Skępem była obecność stu ludzi w momencie stawiania Wizerunku Chrystusa Ukrzyżowanego w miejscu Objawień Matki Bożej w 1495 roku. Źródła do dziejów Klasztoru w Skępem umieszczone w Archiwum Prowincji Ojców Bernardynów w Krakowie, jak również dotyczące dziejów Prowincji Bernardyńskiej w Polsce, do której Klasztor ten należał, nie wspominają o ruchu pielgrzymkowym w XVI wieku, poza wyjątkiem poświęcenia Kościoła w 1511 roku. Konkretną wiadomość o zorganizowanej pielgrzymce mamy dopiero w roku 1608, gdy na Kujawach panowała zaraza. Mieszkańcy Włocławka zorganizowali wtedy pielgrzymkę celem uproszenia ustania epidemii. Kolejną pielgrzymkę mieszkańcy Włocławka zorganizowali w czerwcu 1639 roku i od tej pory pielgrzymują do Skępego, zawsze w zbiorowej pielgrzymce, którą organizują corocznie na Odpust Narodzenia Matki Bożej (8 września).

Kult Matki Bożej jest ciągle żywy i w dalszym ciągu charakteryzuje się obecnością licznych grup pielgrzymkowych w czasie Odpustów organizowanych przez stróżów tego miejsca Ojców Bernardynów.

Modlitwa osób chorych o Łaskę zdrowia

Matko Boża Skępska, Której Cudowna Figura stanowi Wotum za Łaskę odzyskania zdrowia, a zarazem nadzieję i materialny dowód dla wszystkich chorych, którzy w tym miejscu proszą o Twoje Wstawiennictwo przed Synem. Przyczyń się swymi Modlitwami za mną, i jeżeli taka jest Wola Boża, dopomóż mi odzyskać utracone zdrowie. Pragnę tej Łaski z całego serca i głęboko wierzę, Cudowna Lekarko ludzkich dusz i ciał, że nie opuścisz mnie w tak ciężkim doświadczeniu. Ty rozumiesz moje cierpienia i ufne wołanie; znasz moje plany i wiesz, jak wiele jeszcze chcę uczynić. Nie pozwól mi załamać się w chorobie, ale naucz cierpliwego znoszenia przeciwności. W Twe Matczyne dłonie składam moje życie, a Krzyż swojego cierpienia ofiarowuję Twojemu Synowi jako wynagrodzenie za popełnione grzechy i proszę, miej mnie w swojej opiece. Amen.+++

Informacje szczegółowe

Wyświetleń: 3